தனித்தமிழ் முன்னெடுப்பு யாரால் ஏன் வந்ததென்று தெரியுமா?
இதோ கொஞ்சம் வரலாற்றுத் துளிப்புகள்!
பரஞ்சோதி முனிவர் அருளிச்செய்த திருவிளையாடல் புராணம்
[தனக்கு தெய்விகமும் உயர்வும் கற்பித்துக்கொண்டு செருக்கிய ஆரிய ஆணவத்துக்குக்
திருவிளையாடல் புராணம் கொடுத்த சாட்டையடி.]
கண்ணுதற் பெருங்கடவுளும் கழகமோடு அமர்ந்து
பண்ணுறத் தெரிந்து ஆய்ந்த-இப் பசுந்தமிழ் ஏனை
மண்ணிடைச் சில இலக்கண வரம்பிலா மொழிபோல்
எண்ணிடைபடக் கிடந்ததாய் எண்ணவும் படுமோ?
- திருவிளையாடல் புராணம்
தொண்டர் நாதனை தூதிடை விடுத்ததும்; முதலை
உண்ட பாலனை அழைத்ததும்; எலும்புபெண் உருவாக்
கண்ட தும்;மறைக் கதவினைத் திறந்ததும்; கன்னித்
தண்ட மிழ்ச்சொலோ? மறுபுலச் சொற்களோ சாற்றீர்?
- திருவிளையாடல் புராணம்
குறிப்பு:- [இந்த முழுமைத் தமிழாண்மை வீறு இன்றைய சமயத் தமிழர்க்கு இல்லை. அதுதான் அடுத்தவனுக்கெல்லாம் இளப்பமாய் இருக்கிறது. பிறப்பால் மட்டும் தமிழனாய் இருப்பது போதுமா? எல்லாத் துறையிலும் சிறப்பாலும் தமிழராய் இருக்க வேண்டாமா?]
முதலில் காஞ்சிபுராணம் நல்லபடியாக எடுத்துச்சொன்னது
அதை அவர்கள் மதித்துக் கேட்டுக்கொள்ளவில்லை.
வடமொழியைப் பாணினிக்கு வகுத்தருளி; அதற்கிணையாத்
தொடர்புடைய தென்மொழியை உலகமெலாம் தொழுதேத்தும்
குடமுனிக்கு வலியுறுத்தார் கொல்லேற்று விடைபாகர்;
கடல்வரைப்பில் இதன்பெருமை யாவரே கணித்தறிவார்!
இருமொழிக்கும் கண்ணுதலார் முதல்குரவர், இயல்வாய்ப்ப
இருமொழியும் வழிப்படுத்தார்! முனிவேந்தர் இசைபரப்பும்
இருமொழியும் ஆன்றவரே தழீஇயினார் என்றால்,இவ்
விருமொழியும் நிகர்என்னும் இதற்குஐயம் உளதேயோ?
சிவப்பிரகாசர் ஆரிய ஆணவ நெஞ்சாங்குலையில்
நேராகக் கைவைத்து உலுக்கினார்
விளங்கிழை பகிர்ந்த மெய்யுடை முக்கண்
காரணன் உரையெனும் ஆரண மொழியோ;
ஆதிசீர் பரவும் வாதவூர் அண்ணல்
மலர்வாய்ப் பிறந்த வாசகத் தேனோ;
யாதோ சிறந்தது என்குவீர் ஆயின்,
வேதம் ஓதின் விழிநீர் பெருக்கி
நெஞ்சநெக்கு உருகி நிற்பவர்க் காண்கிலேம்!
திருவா சகம்இங்கு ஒருகால் ஓதிற்
கருங்கல் மனமும் கரைந்துகக் கண்கள்
தொடுமணற் கேணியின் சுரந்துநீர் பாய
மெய்ம்மயிர் பொடிப்ப விதிர்விதிர்ப்பு எய்தி
அன்பர் ஆகுநர் அன்றி
மன்பதை உலகின் மற்றையர் இலரே!
- நால்வர் நான்மணிமாலை : பாடல் 4
இவர்களெல்லாம் என்ன திராவிடக் கழகத்தில் பயிற்சிபெற்று வந்தவர்களா? இவர்கள் வாழ்ந்த காலத்தில் திராவிடர் கழகம் – அதனுடைய நாத்திகம் என்பவை இருந்தனவா? இறைவனை மட்டும் பாடிப் போற்றிப் போகவேண்டியதுதானே? ஏன் அதன் நடுவே இப்படி ஒரே இறைநெறிக் கூடாரத்தில் இருந்துகொண்டு மொழிகளின் உயர்வுதாழ்வு குறித்து ஒற்றுமைவேற்றுமை ஒப்பீடுகள் – உரசிப் பார்ப்புகள் – எதிர்ப்புகள் செய்யப்பட்டுள்ளன? இது தமிழராகப் பிறந்துள்ளவர்களுக்கே தெரியாது. அப்புறம் எப்படித் தமிழர் அல்லாத சொந்த வாழ்வியல் மரபுநெறி இல்லாதவர்களுக்குப் புரியும்?
- வள்ளலாரிடத்தில் வாதுக்கு வந்து “சமற்கிருதம் லோக பாஷைகளுக்கெல்லாம் மாத்ரு பாஷை என்று சொல்ல; அதற்கு மறுமொழியாக, ஆம்! வாஸ்தவம் சமஸ்கிருதம் மாத்ரு பாஷை என்றால் தமிழ் பித்ரு பாஷை” என்று வள்ளலார் சொல்லக்கேட்டு வாய்மூடிக்கொண்டார் அவர் காலத்துச் சங்கராச்சாரி. சங்கராச்சாரியும் வள்ளலாரும் இந்துதானே! அப்புறம் என்ன மொழிப்பிணக்கு? இதற்கு வரலாற்று முறையில் விடை தெரியுமா? இதைச் சொல்லும் எங்களைப் போன்றவர்கள் உணர்ச்சிவசப்படுபவர்கள். தனது தாய்மொழியையும் இனத்தையும் அசிங்கப்படுத்துகின்ற போதும் கூட, உணர்ச்சியில் ஒரு கொந்தளிப்பும் ஏற்படாமல் ‘ஸர்வம் ஸிவமயம் ஈஸ்வர ஸித்தம்’ என்று இருப்பவர்கள் சித்தம் அடங்கிய சிவநெறிச் செல்வர்கள். இவர்கள் எப்பக்கத்திலும் சேராமல் சாராமல் இருந்தால் சித்தம் அடங்கியவர்கள் என்பது மெய்யாகலாம்.
- வள்ளலாரிடத்தில் மட்டுமல்ல சிவப் (சைவப்) பெரியார் பலரிடத்தும் இப்படிச் சதுர்வேதச் சனாதனிகள் ஆன்மிகம் என்பது சமற்கிருதம் – அதில் உள்ள நுல்கள் என்பவையே மூலம் – உச்ச வரம்பு – தாங்களே அதன் முக்கால அறங்காவலர்கள் என்று சொல்ல வந்த வேளைகளிலெல்லாம் தமிழ்ஞானிகளிடத்தில் கடுமையாகவும் நயமாகவும் குட்டுவாங்கிக்கொண்டார்கள்.
- இப்படியான இந்தத் “தற்சார்புயர்வு கூறிக்கொள்ளும் ஆணவ வேலை” அவர்கள் மொழியில் ‘லீலை’ இன்னமும் நடந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது.
- இதுபோன்ற அன்றாட நடப்புகளைக் கூர்ந்து கவனித்து விழிப்புணர்வு வரப்பெற்றவர்கள் ஆன்மிகத்தின் பெயரில் (சமயத்தின் பெயரில்) சமற்கிருத வல்லாளுமையை அறவே புறக்கணித்துவிட்டனர்.
- இதற்குத் தமிழகத்தில் மட்டுமல்ல, கருநாடகத்தில் இலிங்காயத்துகள் தாங்கள் இந்துக்கள் அல்லர் எனத் தனியாகப் பிரிந்துசென்றுள்ள நிகழ்ச்சியும் சான்றுசொல்லி நிற்கின்றது.
- நல்ல சமய ஆசார வகை என்பது எப்படி அறியப்பட வேண்டும்? இந்து என்ற ஒத்த தகுதியில் அறியப்பட வேண்டுமா? இல்லை, வருணம் என்ற நிலையான (என்ன ஒழுக்கம், தூய்மை இருந்தாலும் கணக்கில்கொள்ளப்படாத) பிறப்புவழி ஏற்றத்தாழ்வுப் பிரிவினையால் அறியப்பட வேண்டுமா? எடுத்துக்காட்டுக்கு இதைப் பாருங்கள்.
- சற்சூத்திரன் (ஊன் உண்னலை ஒழித்துச் சமயாசாரத்தோடு இருக்கும் சூத்திர வகுப்பினர் – பக். 437) – அசற்சூத்திரன் (மாமிச பட்சணம் ஒழியாது சமயாசாரமின்றி இருக்கும் சூத்திரன் – பக். 10) என்பவை இறைவழி நிற்றல் என்பதன் தகுதியில் அமைந்திருக்கவில்லை. உண்மையில், சமய ஆசாரமுள்ளவர் – இல்லாதவர் என்பதுதான் ஆசார வகை. பிறப்பில் உயர்ச்சிதாழ்ச்சி கூறுகின்ற சதுர்வருணம் அல்ல. மலேசியக் கல்வி அமைச்சில் பாடநூல் தமிழ்ப்பிரிவினர் மீது குற்றம் சொல்லும் இந்து சங்கம் இதுபோன்ற கோளாறுகள் அகராதி வடிவில் அகராதி பண்ணிக்கொண்டு உள்ளதைத் தடுத்துவிட்டு அப்புறம் அடுத்த கதைக்கு வாருங்கள். காண்க:– கழகத் தமிழ் அகராதி பக்கம் 437, 10. பதிப்பாண்டு : 1991. இந்துமத மேதை கோக்கலை ஜேராஜன் எழுதியுள்ள ‘இந்து சமயச் சொல் அகராதி’ என்ற நூலைப் படியுங்கள்.
- இதன்தொடர்பில் திருமூலர் தொடங்கி கடுவெளிச்சித்தர், ஔவையார், திருநாவுக்கரசர், மாணிக்கவாசகர், தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார், சிவவாக்கியர், வள்ளலார் … எனத் தமிழ்ஞானப் பரம்பரையினர் அருளிச்செய்துள்ள திருப்பாடல்கள் யார்மீது அல்லது எதன்மீது குற்றம் கூறுகின்றன என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா தெரியாதா?
- இக்குற்றச்சாட்டுகள் இன்றுவரை கண்டுகொள்ளப்படவே இல்லை. இவற்றைப்போய் முதலில் திருத்துங்கள். இவை சரிசெய்யப்படாமையால் ஒரு பக்கத்தில் மதமாற்றமும், மதப் புறக்கணிப்பும், கடவுள் நம்பிக்கையிழப்பும் நடந்துகொண்டே உள்ளன. நடப்பு நிலையில் அவற்றைத் தடுக்கின்ற உங்களின் பங்கும் பணியும் என்ன?
- தன்னிடத்தில் இருப்பவர்களை மதிக்கத் தெரியாத மதம், வாழவிடாத மதம், உரிமை மறுக்கின்ற மதம், கீழ்மேல்படுத்துகின்ற உள்திட்டம் (Hidden Agenda, Double Standard, Multi-phase, …) வகுத்து அடிமையினும் கொடுமையாய் ஒடுக்கிவைத்து – ஒதுக்கிவைத்துள்ள மதம்; சொந்த மதத்துப் பெண்களைப் பொதுக் கழிப்பறையில் ஒன்றுக்கு இரண்டுக்குக்கூடப் போகவிடாது துன்புறுத்துகின்ற துட்டர்களை வளர்த்துவைத்துள்ள மதம் எப்படி அத்தகையோருக்குப் பற்றுக்கு உரியதாக இருக்க முடியும்?
- இதுபோன்ற பலநூற்றாண்டுகளாய்க் கொடுமைபட்டவர்கள் கேவலப்படுத்தப்பட்டவர்கள் மேலும் பிரிந்துபோகாமல் இருக்க இனியாவது இருப்பவர்கள் அறப்பண்போடு நடந்துகொள்ள வேண்டும். இதைச் செய்ய உங்களுக்கு நேரமில்லை – மனமில்லை.
- இப்படிச் செயத்தக்க அல்லவற்றைத் தொடர்ந்து செய்துகொண்டுபோனால் நாத்திகம் வரத்தான் செய்யும், மதமாற்றம் நடக்கத்தான் செய்யும். அதற்கு நீங்களும் – உங்களைப் போன்றவர்களும்தான் காரணம். இப்படியே எடுத்துக்கூற எவ்வளவோ இருக்கிறது. சும்மா அலட்டல் அச்சுறுத்தல்கள் செய்து வேர்க்கத் தேவை இல்லை.
- திருவள்ளுவருக்குக் காவியுடுத்தத் துடிக்கும் நீங்கள், திருவள்ளுவருக்குக் கங்கைக் கரையில் சிலைவைக்க அனுமதிக்காதது குறித்து ஒரு மூச்சுபேச்சு பறியவில்லையே.
- மலையாய் மலையாய் ஆயிரமாயிரம் பணிகள் செய்வாரில்லாமல் முடக்கமுற்றுக் கிடக்கின்றன. அவற்றைச் செய்யாமல் எதற்கு இந்தக் கொம்புசீவிவிடுகின்ற வேலை.
- உங்களின் சாந்த – சத்துவ அணுகுமுறைகளில் இவற்றைச் சரிசெய்யலாமே!
- கடந்து அறுநூறு ஆண்டுகாலமாகத் தமிழ்மண்ணில் தமிழர்தம் அரசியல் தலைமையும் உரிமையும் முறைமையும் வீழ்ச்சிபட்ட பின்னர்தான், மேற்படியான தமிழரல்லாத மொழியினத்தாரின் நச்சுத்தனங்கள் தலைதூக்கின.
- மறைமலையடிகளுக்கு முன்னவர்கள் அனைவரும் கருத்துக்குக் கருத்து என்ற அளவில் மட்டும் தமது எதிர்ப்பையும் மறுப்பையும் கண்டனத்தையும் தெரிவித்து வந்துள்ளனர்.
- மறைமலையடிகளார் காலம் முதற்கொண்டுதான் அந்த அன்னிய இந்துக்களின் நயவஞ்சகமான தமிழ்மொழி – தமிழின – தமிழ்ச்சமயப் பழிப்பும் இழிப்பும் தமிழ் இந்துக்களுக்கு நன்றாக உறைத்துப் புலப்படுவதாயிற்று.
- இறைவன் அருளாலே தற்செயலாக இராமலிங்கர் பாடலில் அவர்தம் மகளாரோடு அகம்தோய்ந்திருந்த வேளையில், அவர்தம் ஆய்வு உறுமதியில் அந்தப் பாட்டில் ‘தேகம்’ என்ற ஒரே ஒரு வடசொல்தான் இருப்பதுவும்; அதுவும் தேவையினால் இடம்பெறவில்லை என்பதுவும்; அதற்கு நேரிய தமிழ்ச்சொற்கள் பலபலவும் இருப்பதுவும் புலப்பட்டது.
- அதன்வழியாகத் தமிழ்நூல்களில் இடமபெற்றுள்ள சமற்கிருதம் உள்ளிட்ட அன்னியச் சொற்கள் அன்னிய உறவாடலில் முதலில் நட்புநிலையிலும், பிறகு புதுமை மோகத்தாலும் தமிழரும் அன்னியரும் தம் படைப்புகளில் சேர்த்துள்ள சொற்கள் என்பது உறுதியானது.
- அன்னியச் சொற்கள் ஆட்சி விரிவுபட்ட நிலையில், தமிழுக்கு உரிய சொந்தச் சொற்கள் தலைமுறைக்குத் தலைமுறை தேய்ந்து அறவே பழக்கத்தில் இல்லாமல் இறந்துபோயுள்ளதும் மறைந்துபோயுள்ளதும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
- அதனால் தமிழ்மொழியின் சொல்லுடைமை விழுக்காடு குன்றிக் குறுகி வருவதையும்; தமிழ்மக்களே தம் தாய்மொழிக்கு அழிவுசெய்துகொள்வதையும் அவர் கண்டறிந்தார். அவர்தம் கருத்தினில் இருக்கும் வரலாற்று உண்மையினை ஆய்ந்துணர்ந்த அன்றைய சமயப் பெருமக்கள் பலரும் ஏற்றுக்கொண்டனர். இன்று அது விரிந்து பரந்து வருகின்றது. சத்தியவேல் முருகனார் அதன் வெற்றித் திருக்குறிகளுள் ஒருவர்.
- சரியை கிரியை யோகம் ஞானம் என்பவற்றைச் சீலம், நோன்பு, செறிவு, அறிவு என்று திருவாசகத்தில் வரும் ஆனந்தமாலை எனும் 50ஆம் பதிகத்தில் 3ஆம் பாட்டில் இருந்து கண்டுபிடித்தார். இப்படியே தொடர்ந்து கண்டுபிடித்து வந்தார்.
- வீண் இடம்பம், புதுமை மோகம், தாழ்வு மனப்பான்மை, சமற்கிருதம் தேவமொழி என்ற மதிமயக்கம், … போன்றவற்றின் காரணமாகத் தமிழ்ப்புலமக்கள் கூட மனந்திரிந்து மூலத்தமிழ் மரபுண்மையை மறைத்திருப்பதையும் கண்டு துடிதுடித்தார். இவ்வகையில், படிக்காதவர்கள் கெடுக்கவில்லை படித்தவர்கள்தான் கெடுக்கின்றார்கள் என்று கண்டுபிடித்தார். தொடர்ந்து வரும் செய்தியைப் பாருங்கள்.
- சாமிநாத தேசிகர் என்னும் சைவப் பெரியவர் ஒருவர் இலக்கணக் கொத்து என்ற நூலில்,
அன்றியும் தமிழ்நூற்கு அளவிலை, அவற்றுள்
ஒன்றே ஆயினும் தனித்தமிழ் உண்டோ?
அன்றியும் ஐந்தெழுத் தால்ஒரு பாடையென்று
அறையவும் நாணுவர் அறிவுடை யோரே!
ஆகையால், யானும் அதுவே அறிக.
- சாமிநாத தேசிகர் இலக்கணக்கொத்துரை
- “தனித்தமிழ் உண்டோ” என்றும், “ஐந்து எழுத்துகள் மட்டுமே கொண்டுள்ள மொழியை அறிவுடையோர்கள் ஒரு மொழி என்றும் சொல்லவே வெட்கப்படுவார்கள்” என்றும் அவரே கேள்வி எழுப்பிக்கொண்டு அதற்கு அவரே ஒரு விடையையும் தமது முடிந்த முடிவாகத் துணிந்து சொல்கின்றார். அதாவது, அந்த அறிவுடையோர் வழிநிற்கின்ற நானும் இப்படி ஒரு தனித்தன்மையாக ஒன்றுமே இல்லாத – வெறும் ஐந்து எழுத்துகளை (எ,ஒ,ழற,ன) மட்டுமே கொண்டுள்ள தமிழ்மொழியைப் பார்த்து வெட்கப்படுகின்றேன் என்று சாவு வாக்குமூலம் கொடுக்கச்செய்துள்ள அந்த அறிவுடையோர் யார் தெரியுமா? அவர்களின் அந்த அறிவுப் பெருமொழி எது தெரியுமா? இதுதான் தமிழ்மொழியின் உண்மை நிலையா? இப்படி எவ்வளவோ இருக்கின்றன. தேசிகர் மாசிகர் ஆகிவிட்டாரே?
- பூ, படைப்பு, சுவை, மொழி, … என்று தமிழில் இருந்த இயல்புவழக்குச் சொற்களை ஒதுக்கிவிட்டுப் புட்பம், சிருட்டி, உருசி, பாடை என்று; அன்னிய சொல்வழக்கை வலிந்து புகுத்தி எழுதிடத் தொடங்கியவர்கள் மெல்லமெல்ல அவற்றைப் புஷ்பம், சிருஷ்டி, ருசி, பாஷை என்று எழுதிடப்போய்; அதற்காக ஏற்கனவே தமிழ் எழுத்திலிருந்தே திரித்து உருவாக்கப்பட்ட கிரந்த எழுத்துகளிலிருந்து, தனியாகச் சில எழுத்துகளைத் தெரிவுசெய்து கொண்டு வடவெழுத்துகள் என்று வைத்துக்கொண்டனர். இதனை கற்றோர் எல்லாருமே ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. சிவஞான முனிவர் கட்டக் கடுமையாக மறுத்துள்ளார்.
- தமிழ்மொழிக்கும் வடமொழிக்கும் இலக்கணம் ஒன்றுதான்; வெவ்வேறு அல்ல என்று நிலைமை படுமோசமான போது; சிவஞானமுனிவர் அதனை அடியோடு மறுத்து இரண்டுக்கும் உள்ள பாரிய வேறுபாடுகளை எடுத்துரைத்தார். சிவனியமும் செந்தமிழும் இருகண்கள் என்று உண்மையாகவே கடைப்பிடித்து வாழ்ந்த சிவப் பெரியார் என்பதனால் அவர்க்கு உணர்ச்சியில் வருத்தம் ஏற்பட்டது. அதற்கான எதிர்வினையையும் ஆற்றியருளினார்.
- சமயம் மட்டுமல்ல எல்லா வாழ்வியல் துறைகளும் இப்படித்தான் தமிழுக்கு என்று தனியாக எதுவுமில்லை என்பதாகச் சொல்லிவந்தனர். இதன் விளைவாகத் தன் பிள்ளைகளாலேயே தமிழன்னை தாழ்த்திவைக்கப்பட்டாள்.
- தமிழ்மொழி – தமிழினம் – தமிழ்வாழ்வியம் என்ற அனைத்தையும் ஆரியமொழிக்குக் கீழாக அடிமையாவணம் எழுதிவைத்தவர்களின் நடுவேதான், தன்மானம் – தாய்மொழிமானம் – இனமானம் – சமயமானம் நிறைந்தவராக இருந்த சைவப் பெரியவர்கள் வெகுண்டெழுத்து; ஆரிய நூலோர்தம் அடாவடி அடக்குமுறைகளுக்கும் இடக்கு ஏளனப்பேச்சுகளுக்கும் அடங்காதவர்களாகத் தமிழ்மரபு உடைமைகளைப் பாதுகாத்துவரத் தொடங்கினர்.
- ஒரே இந்துச் சதுர்வேத சனாதன தருமக் குடையின்கீழ் இணங்கியும் வணங்கியும் இருந்துவந்த தமிழர்களை ஏன் சமற்கிருத சதுர்வேத சனாதனவாணர்கள் இழிவுபடுத்தினர்? அவர்களுக்கு முற்றடிமைபட்டவர்களாகித் தம்முடைய சொந்த தாய்மொழிக்கும் இனத்திற்கும் ஏன் தமிழர்களே இரண்டகம் செய்தனர்? இதை ஏன் எந்தச் சங்காரச்சாரிகளும் சரிசெய்யவில்லை? ஏனெனில், அவர்கள் யாருமே எவ்வகையிலும் தமிழர்களாக இல்லை.
- இன்றளவும் இவர்களின் இந்த கள்ளத்தனங்கள் தாரளமாக நடக்கின்றன. அவற்றைக் குறித்து எந்தத் தமிழ அளுமையாவது எதிர்ப்போ எச்சரிக்கையோ கொடுத்தால், அவர்களை அசிங்கப்படுத்துவார்கள். சிவச்செல்வர் சத்தியவேல் முருகனார்க்கு அவர்கள் கொடுக்கின்ற தொல்லைகள் ஒருசோற்றுப் பதமாக இந்த உண்மையை உரக்கச் சொல்லும்.
- தமிழர்தம் சமயத்தையே திரித்துவைத்துக்கொண்டு; தமிழர்தம் சமயநம்பிக்கையைத் தமது வசமாக்கிக்கொண்டு; எதற்குக் கோபப்பட்டாலும் படாவிட்டாலும் தன்னுடைய சமயம் – கடவுள் என்ற நிலையில் ஏதேனும் கெடும்புகள் சொல்லப்பட்டாலோ செய்யப்பட்டாலோ பெருங்கொதிப்புற்று அவர்கள் மிக எளிதில் உணர்ச்சிவசப்பட்டுவிடக்கூடிய தன்மையினைக் கருவியாக்கிக்கொண்டு இப்படியான இன உள்ளழிவு வேலைகளைச் செய்யும் இவர்களிடத்தில் தமிழர்கள் விழிப்போடு இருந்து தமது ‘மொழியினம்சமயம்’ என்னும் மூன்றையும் ஒருசேரப் பாதுகாத்துக்கொள்ள வேண்டும். இல்லாவிட்டால், தமிழின வலிமையும் ஒருமைப்பாடும் இழப்பும் இழிவும் அடைந்து வீழ்ந்துபோகும். விசயநகர ஆட்சிக்காலத்து அரசியல்தான் இதன் பின்னணி. அதற்கு இன்றைய இந்திய அரசியல் சூழ்நிலைதான் உள்முகக் காரணி.
- தனித்தமிழ் மரபினை வேரறுப்போம் என்று அன்னியர்கள் கூறினால் அதில் ஒரு வியப்புமில்லை. ஆனால், தமிழர்களே கூறினால் – துணைபோகத் துணிந்தால் அவர்களுக்குக்குள் ஏதோ உள்மறைந்திருக்கிறது. பாம்பு மிக்க பசியினால் தன் வாலையே ஏதோ உணவென்று நினைத்து விழுங்கத்தொடங்கிய கதையாக இந்த உட்பகைநிலை இருக்கிறது. தாய்க்கொரு பழிநேர்ந்தால் மகற்கு இலையோ? அன்னைத் தமிழுக்குப் பழிநேர்ந்தால் உனக்கு இலையோ?
பாகம் 1 இணைப்பு : http://www.anegun.com/?p=44914
பாகம் 2 இணைபு : https://www.anegun.com/?p=44943